“က်ားကႏြားကိုေခ်ာင္းေျမာင္းကိုက္ျဖတ္စားေသာက္ရျခင္းမွာ”

ေရွးအခါတုန္းက လယ္သမားလင္မယားႏွစ္ေယာက္ဟာ က်ားေပါက္စတစ္ ေကာင္ကိုအိမ္မွာေမြးထားတယ္တဲ့။ အဲ့ဒီက်ားေလးဟာအလြန္မွယဥ္သတဲ့။တေန့မွာေတာ့က်ားေလးဟာသူ့ကိုေကြ်းေမြးထားတဲ့ေက်းဇူးရွင္ကိုကူညီခ်င္ သတဲ့။ဒါနဲ့သူလည္းလယ္ယာထဲကိုသယ္သြားဖို့သက္ကယ္ေတြကိုကူသယ္ေပးတယ္တဲ့။သက္ကယ္ေတြကေျခာက္ ေနေတာ့လမ္းတစ္၀က္ေလာက္မွာမီးထေလာင္ေလပါေရာတဲ့။က်ားကလည္းဘာလုပ္ရမယ္မသိေတာ့ေလွ်ာက္ေျပးေန တာေပါ့။ဒါနဲ့က်ားေလွ်ာက္ေျပးေနရင္းႏြားတစ္ေကာင္ျမက္စားေနတဲ့ေနရာကိုေရာက္လာသတဲ့။က်ားလည္းမီး ျငိမ္းေအာက္ဘယ္လုိလုပ္ရမယ္ဆိုတာကိုမသိေတာ့

“အေဆြႏြားကြ်ႏု္ေက်ာကုန္းေပၚတြင္ မီးေလာင္ေနသည္ကိုဘယ္လိုျငိမ္းရမည္နည္း”
လို့ေမးလိုက္သတဲ့။ ႏြားလည္း မေကာင္းတဲ့စိတ္နဲ့

“အေဆြက်ားသင္ေတာင္ေပၚကိုေျပးတက္လွ်င္မီးျငိမ္းႏိုင္ ပါတယ္”

လို့ေကာက္က်စ္စြာျပန္ေျပာတယ္တဲ့။ဒါနဲ့က်ားလည္းႏြားေျပာသလိုလုပ္ေတာ့ေလကပိုတိုက္လာျပီးမီးက

ပုိေတာက္လာသတဲ့။ဒါေၾကာင့္က်ားရဲ့ေက်ာကုန္းဟာပိုပိုျပီးပူလာတယ္တဲ့။က်ားလည္းဆက္ေျပး ဆက္ေျပးရင္း
ကြ်ဲရွိရာသို့ေရာက္သြားတယ္တဲ့။က်ားကကြ်ဲကိုျမင္ေတာ့ႏြားကိုေမးတဲ့အတုိင္းေမးတယ္တဲ့။ကြ်ဲကလည္းစိတ္ေကာင္း
ေစတနာရွိစြာျဖင့္က်ားကိုေရအိုင္ထဲဆင္းရန္အၾကံေပးတယ္တဲ့။ဒါနဲ့က်ားမွာရွိတဲ့မီးဟာလံုးလံုးျငိမ္းသြားတယ္တဲ့။ဒါနဲ့
က်ားက ကြ်ဲကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာျပီး ႏြားကိုေတာ့ယေန့ထိတိုင္ေခ်ာင္းေျမာင္းကိုက္ျဖတ္ေနတာေပါ့ကြယ္။

ရွမ္းကေလး

မွတ္ခ်က္။ ။ထိုပံုျပင္သည္ေက်ာင္းေနစဥ္အရြယ္က၀ိုင္းသူငယ္ခ်င္းမ်ား၀ိုင္းဖြဲ႔ေျပေလ့ရွိေသာေၾကာင့္

ၾကားဖူးနား၀ရွိရပါသည္။

ပအို၀့္လူမ်ိဴးတို့ျဖဴသားမစားရျခင္းမွာ

ေရွးအခါကယင္းေဘာ္လူမ်ဴိးႏွင့္ပအို၀့္လူမ်ိဴးတို့သည္ညီအကိုရင္းအခ်ာကဲ့သို့ေနထိုင္ၾကကုန္၏။ ပအိုမ့္လူမ်ိဴးမ်ား သည္တေန့တ၌ေတာလိုက္ရာတြင္ဆင္တစ္ေကာင္ကိုဖမ္းမိလာ၏။ရလာသည့္ဆင္အသားကို ညီအကိုမ်ားခြဲေ၀ စားေသာက္ၾကရာမွာ ဆင္ေကာင္သည္အေကာင္ၾကီးသျဖင့္၀လင္စြာစား ေသာက္ၾကရေလ၏။ ေနာက္တစ္ေန့ ယင္းေဘာ္သို့ ေတာလိုက္လာရာမွာ ျဖဴတစ္ေကာင္ကိုရလာေလ၏။ျဖဴေကာင္သည္ငယ္ရြယ္လြန္းေသာေၾကာင့့္ ညီအကိုတို့တေတြ အနည္းငယ္သာစားၾကရေလသည္။ ပအို၀့္လူမ်ိဴးမ်ားသည္ အနည္းငယ္သာစားၾကရ၍ မယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္ ျဖူေတာင္၏အေမြးကိုေတာင္းေသာအခါယင္းေဘာ္လူမ်ိဴးမ်ားကလည္း ျဖဴ၏အဆူးကို ပအို၀့္တုိင္းရင္းသားမ်ားထံေပးလိုက္ေလသည္။ျဖဴဆူးသည္ၾကီးေသာေၾကာင့္ျဖဴေကာင္သည္ဆင္ထက္ပင္ၾကီးရမည္ဟု ပအို၀့္လူမ်ိဴးတို့ကယူဆျပီးအသားမ်ားမ်ားမေပးျခင္းသည္ယင္းေဘာ္သို့အေကာက္ၾကံျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္းယူဆၾကကုန္၏။ ထို့ေၾကာင့္ပအို၀့္လူမ်ိဴးမ်ားသည္စိတ္ဆိုးျပီးျဖဴအသားကိုယေန့ထိတိုင္မစား ေၾကာင္းသိရွိရေလသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ဤပံုျပင္ကိုငယ္ရြယ္စဥ္ကလူၾကီးသူၾကီးေျပာသည္မ်ားကို ၾကားဖူးနား၀ရွိေသာေၾကာင့္တတ္သိသမွ်ေရးလိုက္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း
အသိေပးအပ္ပါသည္။